Nieuwjaarstoespraak burgemeester Van Asseldonk

Burgemeester Toon van Asseldonk had het in zijn nieuwjaarstoespraak, woensdag 2 januari, over veranderingen, op wereldschaal en in Overbetuwe. Hier kunt u detoespraak nog eens op video bekijken of de tekst nog eens teruglezen. De gesproken tekst geldt.

Nieuwjaar 2019

Allereerst natuurlijk de beste wensen voor 2019 allemaal.
Gezondheid, geluk en voorspoed wens ik u toe. Maar ook flexibiliteit en de bereidheid om te veranderen. Wie van u houdt er niet van verandering?
Ik ook.
En wel hierom: stilstaan is achteruitgaan. De wereld verandert steeds sneller en daarin moet je mee.

Technologische ontwikkelingen volgen elkaar in sneltreinvaart op, de medische wetenschap verricht kleine en grote wonderen, de mensheid is mobieler dan ooit tevoren. Maar al die veranderingen zorgen ook voor onzekerheid. Via het internet zijn we er live getuige van als zich aan de andere kant van de aardbol een ramp voltrekt of als een aanslag wordt gepleegd, we zien de gevolgen van klimaatverandering en vragen ons af wat robotisering voor de arbeidsmarkt, voor onze baan betekent.

Je verzetten tegen die veranderingen is zinloos. Sterker nog, volgens mij moet je je niet verzetten maar juist actief op zoek gaan naar de mogelijkheden die ze kunnen bieden.

Voorbeeld: we denken nog steeds dat de auto een heilige koe is. Daar baseren we onze ruimtelijke planning op qua wegenstructuur maar ook qua inrichting van onze woonwijken. Maar stel nu eens dat het in de nabije toekomst helemaal niet zo logisch is dat we allemaal een auto hebben. Dat gedeeld autobezit de regel wordt. Dat op afroep een onbemand voertuig voor de deur staat als we het nodig hebben. En natuurlijk is die auto dan elektrisch of rijdt hij op waterstof. Korte afstanden doen we op de fiets of met de e-Bike. Pakjes worden niet meer met bestelbusjes bij de buren afgeleverd maar arriveren per drone door de lucht precies op het moment dat we het willen ontvangen. Misschien geldt dat op enig moment zelfs ook voor de dagelijkse boodschappen.

Stelt u zich die nieuwe wereld eens voor. Ik heb niets genoemd dat met de huidige techniek niet al mogelijk is. En stelt u zich nu eens voor dat er nog nieuwe technologische of sociale doorbraken komen. Hoe ziet de wereld van overmorgen er dàn uit?

Ik hou ervan om daar over na te denken.
Sterker nog, ik zou het mooi vinden om met dat soort nieuwe ontwikkelingen te gaan experimenteren. De regio Arnhem Nijmegen als proefregio, met onze mooie gemeente in het hart daarvan. Mensen uit de hele wereld komen kijken hoe wij dat hier voor elkaar krijgen. Hoe we met andere moderne mobiliteitsconcepten een nieuwe wereld scheppen. Hoe het ons ruimte geeft om ook op andere terreinen grote stappen te zetten

Zo’n vaart zal het allemaal niet lopen, zie ik u denken. Maar is dat wel zo?

We nemen nu beslissingen (zeker ook als lokale overheid) over hoe onze steden, dorpen en wijken er over tien of twintig jaar uit zien. Dat doen we nu op basis van de perceptie die we hebben van de werkelijkheid om ons heen. En dat is soms best een traditionele.

Ik ga niet zeggen dat we als gemeente Overbetuwe nu plotseling een heel andere weg in moeten slaan. Maar ik ben er wel voor om als regio eens goed na te gaan denken over welke kansen (en bedreigingen) de toekomst ons kan bieden. En dan tijdig daarop voor te sorteren. Niet bang zijn voor veranderingen dus, maar zelf de regie daar in nemen. Laten we dit eens meenemen bij het opstellen van een nieuwe omgevingsvisie en de daaruit voortkomende omgevingsplannen.

Ik ben trots op Overbetuwe, en ik ben ook trots op de regio Arnhem Nijmegen Wageningen. We zijn in dit deel van het land heel goed in food, health and energy. Welke ontwikkelingen staan ons op dat terrein te wachten, welke veranderingen komen er aan en hoe kunnen we daar nu al op gaan anticiperen? Kunnen we daar ook een proefregio voor worden? Durven we uit te spreken dat wij er in dit gebied voor gaan zorgen dat de mens over 25 jaar gemiddeld tien jaar langer gezond kan blijven leven door dingen die we hier gaan ontdekken en uitwerken? Ik daag The Economic Board van deze regio uit om daar een antwoord op te geven.
Dat is ook een manier om met veranderingen om te gaan.

Misschien een beetje ver van ons bed tot nu toe, deze grote veranderingen die ik u schetste? Ook kleinere veranderingen in het dagelijks leven kunnen je mooie dingen brengen.
Natuurlijk is verandering niet altijd fijn. Als je je baan verliest, als je relatie tot een einde komt, dan brengt dat een hoop onzekerheid met zich mee. Maar het is de kunst om dan na het eerste onvermijdelijke verdriet en de boosheid, toch ook te kijken naar de mogelijkheden die deze verandering in zich heeft. Soms is zo'n verandering ook een ‘blessing in disguise’, zoals de Engelsen zo mooi zeggen. En ontdek je na de eerste onwennigheid in een nieuwe baan dat je ook heel andere dingen kunt. Ontmoet je na het verdriet van een scheiding na een tijdje toch ook weer leuke nieuwe mensen.
Als de ene deur sluit, gaat er ergens anders weer een open.

En het mooie van verandering is dat het ook in heel kleine dingen kan zitten. Ga volgende week eens een keer niet naar school, werk of winkelcentrum via dezelfde weg die u al jaren neemt, maar pak eens een andere route. Of neem een ander vervoersmiddel, zoals ik dat afgelopen jaar gedaan heb door vaker te gaan fietsen in plaats van de auto te nemen. Geheid dat u nieuwe dingen ziet. Zelfs zo'n kleine verandering in de dagelijkse routine kan je hersenen al stimuleren tot mooie nieuwe ideeën en plannen.

Nu weer met beide benen op de grond. Terug naar vandaag. Ook hier en nu zijn er volop veranderingen. Zo staan we vandaag op een nieuwe locatie voor deze receptie. Verder krijgt u komend voorjaar een nieuwe burgemeester. En het jaar daarop weer een nieuwe locatie voor deze ontvangst, dan wel weer in het vernieuwde gemeentehuis.

Het moge duidelijk zijn: ik hou van veranderingen.
Voor mij gaan dingen niet gauw snel genoeg. Daarom moet ik wel om de vijf, zes jaar van baan veranderen, anders word ik een last voor mijn omgeving. Dan ga ik nog meer van die dingen roepen die u zojuist van mij gehoord hebt. Dat moet ik u niet aandoen.

Ik wens u een mooi en gezond 2019 toe, met veel veranderingen ten goede.

Zoals ik juist al heb gezegd houd ik van veranderingen. Aan de andere kant hecht ik ook aan bepaalde tradities. Een daarvan is de jaarlijkse uitreiking van de vrijwilligersprijs ‘Het Toonbeeld’ aan de vrijwilliger van het jaar. Met de uitreiking van deze prijs eren we niet alleen die vrijwilliger maar, zoals letterlijk op de award staat: ‘in hem eren wij allen die zich op deze wijze verdienstelijk maken voor Overbetuwe’.

Hiermee heb ik dus al verklapt dat de vrijwilliger van het jaar 2018 een man is. Elke ochtend staat hij bij weer en wind vroeg op om de herten en kippen in het dierenparkje in het Galamapark eten te geven. Hij zorgt er voor dat het dierenparkje er netjes verzorgd uitziet en loopt de prullenbakken na of die leeg zijn. Dit doet hij al vele jaren belangeloos en zonder enige vergoeding. Een van de voordragers schrijft over hem: ‘Jan is in mijn ogen een man die nooit moppert. Hij doet graag zijn werk. Iedere dag, ook in het weekend, verzorgt hij de dieren en maakt hij de hokken schoon. Ik vind het zo goed dat hij dit doet en ik ben blij dat ik de mogelijkheid heb om hem voor te dragen.’

Ik verklapte net al de voornaam van deze man. De vrijwilliger van het jaar 2018 is Jan Cornelissen uit Elst. Mag ik Jan naar voren vragen om Het Toonbeeld en de oorkonde in ontvangst te nemen?

Met deze uitreiking ben ik aan het einde gekomen van mijn nieuwjaarstoespraak.