Kalender als herinnering aan inloop voor Molukse ouderen

 Overal in de gemeente Overbetuwe werken mensen samen om hun dorp krachtiger te maken. In deze serie praten we met een aantal van deze actieve bewoners. Welke klus pakten ze op, wat was het doel en hoe zorgden ze ervoor dat het lukte? Deze keer: de werkgroep Lain Djaga Lain uit Elst die een verjaardagskalender voor deelnemers aan de inloop liet maken.

Een ontmoetingsplek voor Molukse ouderen. Dat was Lain Djaga Lain tien jaar lang. Was, want in mei van dit jaar stopte de werkgroep namelijk met de tweewekelijkse inloop in het gebouw van de Stichting Maluku Elst.

,,We hebben er sinds 2007 energie en tijd ingestoken. Zo langzamerhand beginnen we zelf bijna tot de doelgroep te behoren”, zegt Febby Hetharia van de werkgroep Lain Djaga Lain (Voor Elkaar Zorgen in het Maleis).

Max Foor vult aan: ,,Het was voor ons moeilijk om te stoppen, maar we willen jongeren uit de Molukse gemeenschap ervan bewust maken dat we hulp nodig hebben. We hopen dat ze zich aanmelden. Dan zouden we het eerst samen kunnen doen, waarna zij het stokje van ons overnemen.”

De drie werkgroepleden proberen al jaren jongere Molukkers te krijgen voor het vrijwilligerswerk waarvan elke twee weken 15 tot 20 ouderen genoten. Foor: ,,Maar veel jongeren hebben weinig tijd omdat ze werken of ze zijn met heel andere dingen bezig.”

Lain Djaga Lain zorgde ook voor enige ontlasting van mantelzorgers van de bezoekers. ,,Als de ouderen voor wie ze zorgen hier waren, konden zij een keer wat voor zichzelf doen. Dat is ook prettig.” Bij Lain Djaga Lain konden de oudere Molukkers behalve koffie drinken onder andere zingen, tekenen, schilderen en bloemschikken. Febby Hetharia: ,,Als ze hier binnenkwamen en de anderen zagen, begonnen ze helemaal te schitteren en te stralen.”

Voor het tienjarig bestaan van de inloop, dat in het voorjaar van 2017 werd gevierd, liet de werkgroep Lain Djaga Lain met financiële steun van de gemeente Overbetuwe een speciale verjaardagskalender maken. Daarin staan foto’s van bezoekers door de jaren heen. Zo hebben ze een blijvende herinnering aan dit initiatief”, zegt Hetharia. ,,Hopelijk zijn het straks niet alleen maar herinneringen en komt er een doorstart. Maar dan moeten er wel nieuwe vrijwilligers komen.”